Tamlamayı kuran vurgusuz bağ
Ezafe, ismi kendisini niteleyen sözcüğe bağlayan vurgusuz bir -e sesidir. Bir ek değildir; iki sözcük arasına giren bir bağdır ve daima baş isimden sonra gelir.
Türkçede tamlayan önce, tamlanan sonra gelir. Farsçada tam tersidir. Türk öğrencinin ezafede yaptığı hataların çoğu buradan doğar.
Bir tamlama birden çok ezafe taşıyabilir. Her halka bir öncekine bağlanır; zincir baştan sona okunur.